شترمرغ از پرندگان بی پرواز دسته سینه‌پهنان17 است. این پرنده از خانواده شترمرغان18 ، جنس شترمرغ19 و بومی آفریقا است. گوشت شترمرغ که در گروه گوشت های قرمز طبقه بندی می شود، از ارزش غذایی بسیار بالایی برخورداراست، طوری که می توان گفت یکی از کم چرب ترین و سالم ترین نمونه های گوشت قرمز در دسترس است. پرندگانی مانند امو20 و ر‌ه-آ21 با اندک اختلافی در رنگ و پرها و محل زندگی، از تیره شترمرغ‌ها هستند (روتس و کلیو، 2006).
2-2-2- انواع شترمرغ
پنج زیرگونه از شترمرغ شناخته شده‌است:
1. شترمرغ جنوبی: یا شترمرغ سیاه22 در جنوب قاره آفریقا و در نزدیکی سواحل جنوبی رودخانه ‌های زامبزی و کونن زندگی می‌کند.
2. شترمرغ شمال آفریقا: یا شترمرغ گردن‌ قرمز23 پرتعدادترین نوع شترمرغ که زیستگاه آن از اتیوپی و سودان در شرق به سوی حاشیه صحرای بزرگ آفریقا تا  سنگال  و  موریتانی  در غرب ادامه می‌یابد. این زیرگونه در گذشته در نواحی شمالی‌تر مثل مصر و جنوب مراکش نیز می زیست. شترمرغ شمال آفریقا با 74/2 متر قد و ۱۵۴ کیلوگرم وزن و سرعتی بیش از ۷۲ کیلومتر بر ساعت، بزرگ‌ترین و سریع‌ترین پرنده روی زمین است. سر آن سرخ‌رنگ، پوشش بدن نرها سیاه و سفید و ماده‌ها خاکستری است.
3. شترمرغ ماسایی 24: بومی شرق آفریقاست، پرهای کوچکی به رنگ نارنجی روشن بر روی سر، گردن و ران‌ هایشان دارند. فقط در جنوب کنیا، اتیوپی و بخش‌هایی از جنوب سومالی حضور دارند.
4. شترمرغ عربی 25: زیرگونه انقراض یافته‌ای که در گذشته در تعداد بسیار در شبه‌جزیره عربستان، سوریه و عراق زندگی می‌کرد و نسل آن در حدود سال ۱۹۶۶ به‌کلی نابود شد.
5. شترمرغ سومالی26 : بومی شمال شرقی کنیا، جنوب اتیوپی و سومالی است. گردن و ران آن‌ها سربی‌ رنگ است. برخلاف دیگر شترمرغ‌ها گله‌ای زندگی نمی‌کند بلکه بیشتر تنها یا جفتی دیده می‌شوند. در شمال شرق کنیا با شترمرغ ماسایی نیز زیستگاه مشترکی دارند (بنسون و هول، 2006).
2-2-3- تاریخچه پرورش شترمرغ در جهان
آفریقای جنوبی مهم ترین کشور در صنعت بین المللی تولیدات شترمرغ می باشد. در سال 1993 میلادی حدود 90% از نیازهای جهان به محصولات شترمرغ توسط آفریقای جنوبی عرضه می شد (ترنت و همکاران27 ، 2003). در سال 1864 میلادی مزارع پرورش شترمرغ شروع به کار کردند. سال ها پیش کشتن یا ذبح کردن شترمرغ تنها به خاطر پوست و پر این پرنده بوده است (سازمان تجارت شترمرغ آفریقای جنوبی28، 2005).
در گذشته به دلیل اینکه شترمرغ یک پرنده تولید کننده گوشت محسوب نمی شد، طرفدار زیادی نداشت و گوشت آن به نیروی کارگر و بومی داده می شد. زمانی که بازار پر این پرنده در سال 1914 میلادی ورشکست شد، مزارع پرورش شترمرغ در بسیاری از کشورها به جز آفریقای جنوبی بسته شد. بعد از ورشکست شدن بازار پر شترمرغ، تاجران کمی که در این صنعت باقی ماندند بازارهای گرمی از گوشت شترمرغ و محصولات تهیه شده از پوست این پرنده به وجود آوردند (آدامز و ری ول، 2004 ؛ گیل29، 2007).
محصولات حاصله از شترمرغ یکی از 20 محصول برتر در آفریقای جنوبی محسوب می گردد. ارزش گوشت شترمرغ در مقایسه با پر و پوست بقیه پرندگان در سال های اخیر افزایش یافته است (هاف من، 2005). از تعداد 310000 هزار شترمرغی که در سال 2002 در آفریقای جنوبی ذبح شد، درآمد پر، چرم و گوشت این نوع پرنده به ترتیب 5% ، 50% و 45% تخمین خورده است، این تخمین در حالی است که مابقی جهان حدود 80000 شترمرغ در همان سال ذبح کرده اند (سازمان صنعت شترمرغ آفریقای جنوبی، 2005).
بیش از 70% از گوشت مصرفی شترمرغ جهان در آفریقای جنوبی ذبح (کشتار) می شود (هاف من، 2005). تولید مثل و زاد و ولد کردن شترمرغ با هدف استفاده از گوشت این پرنده از سال 1990 در اسپانیا آغاز گردید (کارباجو، 2000).
2-2-4- تاریخچه پرورش شترمرغ در ایران
پرورش شترمرغ در ایران در سال 1377 با وارد کردن 8 قطعه آغاز شد، پس از آن شمار دوست داران به این کار با توجه به شرایط بهینه آب و هوایی و چهار فصل بودن کشور افزایش یافت، به گونه ای که سال 1383 سال شکوفایی صنعت شترمرغ در ایران قلمداد شد. در سال 1385 برای سازمان دهی وضعیت شترمرغ در کشور، کمیته تخصصی پرورش شترمرغ تشکیل شد که بر اساس آن معاونت امور دام موظف به اجرای طرح به گزینی شترمرغ مادر شد تا در پایان سال 1388 ظرفیت شترمرغ های مادر به گزینی شده را تا سقف بیشینه 6000 قطعه تنظیم و سالانه 120000 قطعه شترمرغ پرواری کشتار شود و این جمعیت تا پایان برنامه پنجم به 12500 قطعه مادر و 250000 قطعه کشتاری برسد. در حال حاضر جمعیت شترمرغ در کشور بیش از 350000 قطعه در سن های گوناگون در 88 مزرعه در برگیرنده 49 واحد مادر، 36 واحد پرواری و 3 واحد مادر با گله پرواری می باشد (جیران و کیانی راد، 1386).
2-2-5- مشخصات ظاهری شترمرغ

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

شترمرغ گردن و پاهای درازی دارد و می‌تواند با سرعتی در حدود ۶۵ کیلومتر در ساعت بدود و به خاطر بزرگی بدن، درازی گردن و پاها از بزرگترین پرندگان روی کره زمین به شمار می آید. طول قد آن به ۲/۵ متر و وزن آن به ۱۴۰ تا ۱۷۰ کیلوگرم می‌رسد. وزن شترمرغ‌ها معمولاً بین ۶۳ تا ۱۴۵ کیلوگرم است. وزن شترمرغ نر نژاد آفریقای شرقی به طور متوسط ۱۱۵ کیلوگرم و وزن ماده آن ۱۰۰ کیلوگرم است. به طور استثنا وزن شترمرغ ماده هم به 8/156 کیلوگرم هم می‌رسد. در زمان بلوغ (دو تا چهار سال) قد شترمرغ‌های نر به 5/2 تا 8/2 متر می‌رسد در حالی که شترمرغ‌های ماده 7/1 تا ۲ متر ارتفاع دارند. آنها برای حرکت بیشتر به پاهایشان وابسته اند تا بال هایشان و این بدان معناست که تمامی ماهیچه های پشت، پاها و ران این پرنده عضله ای و قوی می باشد (آدامز30 و ری ول31، 2004).
شکل 2-1- تصویر یک جفت شترمرغ رشد یافته در آفریقای جنوبی

خوراک آن دانه ها، گیاهان و حشرات کوچک است. جوجه این پرنده در مدت 40 روز سر از تخم بیرون می آورد و در طول 4-3 سال رشد یافته و بالغ می شود. جوجه‌های شترمرغ حنایی رنگ هستند و لکه‌های قهوه‌ای پر رنگ دارند. در اولین سال زندگی حدود ۴۵ کیلوگرم وزن دارند(آدامز و ری ول، 2004).
طول عمر شترمرغ ها بیش از ۴۰ تا ۴۵ سال است. پوست گردن و ران شترمرغ ماده، مایل به صورتی و خاکستری است، در حالی که برای شترمرغ‌های نر، آبی- خاکستری است. خاکستری یا صورتی بودن بستگی به گونه ی شترمرغ دارد. شترمرغ نر پرهای سیاهی دارد و انتهای پرها و بال‌های آن سفید است ولی پرهای شترمرغ  ماده قهوه‌ای رنگ است. سر و گردن شتر مرغ بدون پر است. شترمرغ برای دفاع از خود در مقابل شکارچیان و حیوانات وحشی از پاهای پر قدرت خود بهره می‌گیرد و قادر است با لگد خود انسان و حتی شیر را از پا در آورد (روتس و کلیو، 2006).

2-2-6- اهمیت دامی شترمرغ
شترمرغ با سوخت و ساز فراوان، فرآوری خوراک به انرژی، رشد تند، عمر سودمند و طولانی و تولید مثل زیاد از انواع پرندگان متمایز شده و نیز به خاطر سازگاری با محیط زیست و هوای با دمای 30 درجه سلسیوس زیر صفر تا 50 درجه سلسیوس بالای صفر از دید نگهداری، یکی از کم هزینه ترین جایگاه ها را داراست، به گونه ای که در جای نگهداری با حصارکشی بر روی زمین های خاکی و ایجاد سایه بان می توان از شترمرغ نگهداری کرد و خوراک هایی مانند یونجه، علف و گیاهان دانه دار به آن داد. از سوی دیگر این پرنده بر خلاف دیگر پرندگان در دشت و فلات نیز می تواند زندگی کند و با داشتن سامانه گوارشی بهینه، آن هم به گونه ای که خوراکی به مدت 24 ساعت در معده آن گردش کرده و تمام مواد ارزشمند آن در بدنش جذب می شود. شترمرغ با رشد سریعی که دارد، پس از یک ماهگی، روزی یک سانتی متر رشد کرده و در سن ده ماهگی می توان آن را کشتار (ذبح) کرد که این نشان دهنده رسیدن سریع این پرنده به رشد اصلی است (بی نام، 2012).
2-2-7- بازار مصرف شترمرغ
امروزه گوشت شترمرغ به طور قابل توجهی در جوامع غربی به علت ارزش مواد غذایی فراوان، محبوبیت و طرفدار پیدا کرده است. مصرف این نوع گوشت در هریک از کشورهای اروپایی به بیش از 750 تن در سال می رسد(32FAO ، 1999). در بازار اسپانیا فروش گوشت شترمرغ و محصولاتش افزایش یافته و مصرف این نوع گوشت از سال 1996 تا سال 2000 حدودا 20 برابر شده است (کارباجو33، 2000). به وضوح مشخص است که تداوم در رشد و رونق صنعت گوشت شترمرغ تا میزان زیادی وابسته به توانایی عرضه این محصول به بازار مصرف با ایمنی بالا است.
2-2-8- ترکیبات شیمیایی گوشت شترمرغ

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب(به صورت کاملا تصادفی و به صورت نمونه) با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود-این مطالب صرفا برای دمو می باشد

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

تردی این نوع گوشت، میزان چربی کم و کلسترول پایین گوشت، گوشت شترمرغ را به گوشت قرمز سالم در بازار تبدیل کرده است. نکته جالب توجه در مورد گوشت شترمرغ این است که کالری، کلسترول و چربی آن حتی از گوشت مرغ و بوقلمون هم پایین تر است، به همین دلیل گوشت شترمرغ برای بیماران قلبی– عروقی، افراد دچار چربی خون بالا و کسانی که دچار چاقی هستند، غذای بسیار مناسبی می باشد (روتس و کلیو، 2006). در جدول 2-1 میزان کلسترول گوشت شترمرغ با دام های دیگر مقایسه شده است.
جدول 2-1- مقایسه میزان کلسترول گوشت شترمرغ با دام های دیگر(زراتی، 1388)
حیوانگوشتمیزان کلسترول (میلی گرم در 100 گرم)شترمرغفیله78/61استیک93/56خوکگردن60 – 50شکمحدود 85سینه مرغبدون پوست45با پوستتا 95گوسالهبدون چربی60 – 50با چربیتا 80
چربی گوشت شترمرغ کمتر از چربی گوشت گاو و حتی کمتر از گوشت مرغ است و میزان آهن موجود در شترمرغ هم ارز با گوشت قرمز (و حتی یک مقدار جزیی بیشتر از آن) است (زراتی، 1388). در جدول 2-2 مقایسه گوشت شترمرغ با گوشت گوساله و گوشت مرغ از نظر انرژی و ترکیبات شیمیایی نشان داده شده است.
وجود پروتئین بالا حدود 22% و کلاژن34 پایین حدود 16/0 % در گوشت شترمرغ این گوشت را نسبت به گوشت گاو که حدود 1/20% پروتئین و 18/0% کلاژن دارد قابل هضم تر و بهتر معرفی کرده است (پالری35 و همکاران، 1998 ؛ هاف من36 و ملت37، 2003).
جدول 2-2-مقایسه ترکیبات شیمیایی و میزان انرژی گوشت شترمرغ با گوشت های دیگر (آلبرتا، 1996)

اگرچه شترمرغ ها گوشت قرمز ریش ریش یا دانه به دانه که مزه ای شبیه گوشت گاو را دارا هستند ولی آنها در دسته طیور قرار می گیرند. همچنین اسیدهای چرب غیراشباع موجود در گوشت شترمرغ 30 درصد مجموع اسیدهای چرب را تشکیل می دهد که یکی از مزیت های این گوشت محسوب می شود. این مزایا به همراه میزان بالای اسید چرب امگا-3 (%8/3) در گوشت شترمرغ باعث شده که این گوشت انتخاب بسیار خوبی برای بیماران قلبی- عروقی و سالمندان باشد تا با اطمینان بیشتری بتوانند نیازهای پروتئینی خود را برطرف سازند. از طرف دیگر میزان کم سدیم در گوشت شترمرغ، استفاده از آن را برای افرادی که دچار فشار خون بالا هستند، ممکن می سازد. گوشت شترمرغ به میزان بسیار چشمگیری ترد بوده و از قابلیت هضم استثنایی برخوردار است، طوری که 90 درصد آن قابل هضم بوده و از این حیث پس از گوشت ماهی در رتبه دوم قرار دارد. در صورتی که گوشت مرغ و گاو 87 درصد قابلیت هضم دارند (روتس و کیلو، 2006؛ والتر38، 2000).

2-2-9- مقایسه ارزش غذائی گوشت شترمرغ با گوشت های دیگر
ویژگی های منحصر به فرد گوشت شترمرغ به طوری است که آن را همانند گوشت گاو اما به دور از مشکلاتی که گوشت گاو برای سلامتی انسان ایجاد می کند معرفی کرده است. گوشت شترمرغ در مقایسه با گوشت گاو و مرغ به ترتیب 61% و 50% چربی کمتر دارد. همان گونه که در جدول 2-3 مشاهده می شود میزان کلسترول آن نسبت به گوشت گاو، مرغ، خوک و گوسفند کمتر می باشد. میزان کالری کمتری نسبت به گوشت گاو، مرغ، خوک، بوقلمون و گوسفند دارد. مقدار آهن گوشت شترمرغ نسبت به گوشت مرغ، خوک، بوقلمون و گوسفند بیشتر می باشد (والتر، 2000). میزان اسید لینولنیک که بدن انسان قادر به ساخت آن نمی باشد ولی برای متابولیسم بسیار ضروری است در گوشت شترمرغ خیلی بالا است. در عین حال که میزان کلسترول آن پایین است. متوسط کلسترول خوب39 در این گوشت خیلی بالا است (%62 ـ 60). میزان کربوهیدرات گوشت شترمرغ نسبت به گاو کمتر است. گوشت شترمرغ در مقایسه با گوشت های دیگر میزان بالایی از عناصر کم نیاز مانند روی و منیزیم را دارد. این گوشت نیاز بدن به ویتامین نیاسین را تامین کرده و نسبت به سایر گوشت ها مقادیر بیشتری ویتامین های A و C که دیگر گوشت ها فاقد آن هستند، علاوه بر ویتامین های B1 و B2 تامین می نماید، در نهایت اینکه گوشت شترمرغ مشکل بیماری جنون گاوی را ندارد (پازوکی، 1386).
جدول 2-3-مقایسه میزان آهن و کلسترول موجود در گوشت های مختلف(پازوکی، 1386)
نوع دامگوشتآهن (میلی گرم)کلسترول (میلی گرم)شترمرغCut comp3/281گاوTenderloin3/083گوسالهLoin Chop1/2124خوکLoin Center1/194مرغWhole, no skin1/289بوقلمونWhole, no skin1/876برهLondon Chop1/295
2-2-10- ویژگی های فیزیکوشیمیایی گوشت شترمرغ
گوشت کبود شده و آسیب دیده برای مشتری چه از نظر ظاهری و چه از نظر امنیتی قابل قبول نیست و آن را راضی نمی کند.گوشت های قرمز و مخصوصا گوشت شترمرغ به خاطر داشتن مقادیر بالای pH در مقابل باکتری های فاسد کننده، بسیار حساس هستند (هاف من، 1998). علاوه بر این، گوشت شترمرغ به طور طبیعی pH بالایی دارد که این امر باعث کاهش گلیکوژن40 و در نتیجه کاهش تولید اسید لاکتیک41 در ماهیچه ها می گردد و محیط مناسب تری برای رشد میکروارگانیسم ها می شود، به همین علت گوشت شترمرغ باید از نظر میکروبیولوژیکی بیشتر حمایت شود و مدت کوتاهی بعد از ذبح نگه داری شود (چمبرز و همکاران42، 2004).
میزان pH به عنوان یک پارامتر اساسی در کیفیت میکروبیولوژیکی گوشت در نظر گرفته می شود (بلیکست43 و بورچ44، 2002). در لاشه شترمرغ، ماهیچه های مختلف درجه کالبد شکافی متفاوتی دارند و میزان pH به ساختار، نوع بافت و مکان آناتومی یا استخوان بندی ماهیچه بستگی دارد (لوری، 1998). علاوه بر این، مدت نگهداری گوشت در دمای پایین در قسمت های مختلف ماهیچه ها با توجه به ساختار و نوع بافتشان متفاوت است. بافت های سفید با انقباضات سریع نسبت به بافت های قرمز با انقباضات کم در مدت زمان نگهداری به صورت منجمد از حساسیت کمتری برخوردارند، زیرا در بافت قرمز رنگ، سیستم سارکوتوبولار45 به خوبی رشد نکرده و به دلیل پیوند (محصور بودن) +2 Ca و فاصله موجود در این نوع بافت ها، در دمای کم توانایی کمتری از خود نشان می دهند (پیرسون و یانگ، 1989؛ لوری، 1998).
بزرگترین ماهیچه های موجود در لاشه شترمرغ شامل m. gastrocnemius، pars interna وpars externa می باشند. با این وجود m. iliofibularis موجود در گوشت شترمرغ به عنوان بزرگترین توده محسوب می شود که در مقایسه با m.gastrocnemius در قسمت عمیق تر و در درون پای شترمرغ قرار دارد (مارکس و همکاران، 1998).
از آنجایی که گوشت شترمرغ به صورت تازه عرضه می گردد فرآیندی برای از بین بردن تاثیر باکتری- های مضر که موجب فساد گوشت می شوند و نیز امنیت گوشت را در زمان نگه داری به خطر می اندازند وجود ندارد. حتی اگر ارزش مواد غذایی گوشت خیلی خوب حفظ شود اطلاعات بسیار کمی در مورد جنبه های میکروبیولوژیکی و نیز حفظ کردن کیفیت این نوع غذا، مخصوصا شکل بسته بندی و فریز شدن این نوع گوشت که معمولا در کشورهای توسعه یافته خریداری می شود، وجود دارد (پولاوسکا46، 2011).
تنها راهی که می توان مطمئن شد که در گوشت آلودگی میکروبی ایجاد نگردد و نیز فاسد نشود توجه به زمان ذبح کردن این حیوان و بسته بندی آن است. منابع بسیار زیادی برای آلودگی از قبیل آلودگی هوا، آلودگی آب، آلودگی محل کشتارگاه و نیز پرورش گاه و نیز آلودگی ایجاد شده از کارکنان وجود دارد که موجب می شود این گوشت آلوده گردد. به همین سبب توجه بیشتری در زمان ذبح و بعد از آن صورت گرفته است که از اتلاف گوشت شترمرغ جلوگیری گردد و گوشت های بیشتری مورد استفاده قرار گیرد (هاف من، 2004).

2-2-11- محصولات شترمرغ

محصولات شترمرغ به دو دسته اصلی و فرعی تقسیم بندی می شوند.
دسته اصلی در بردارنده:
1. گوشت: گوشت قرمز که کم چرب و کم کلسترول با طبیعتی گرم و دارای آهن است که گوشت این پرنده را از سایر گوشت‌های قرمز متمایز می‌سازد.
2. چرم: پوست نرم، لطیف و با مقاومت بالا که با داشتن فولیکول‌های پر روی پوست، امتیاز دیگر این پرنده نسبت به سایر دام‌ها است. به طوری که پوست شترمرغ در بازارهای جهانی تا ۴۰۰ دلار قیمت دارد.
3. پر: پر این پرنده در دوران باستان نماد پادشاهان و سرداران بود و امروزه نیز جنبه تزئیناتی دارد.
و محصولات فرعی مانند چربی زیر شکم، ژلاتین استخوان شترمرغ، پوسته تخم شترمرغ و چشم می باشد (روتس و کلیو، 2006).
مغز این پرنده در درمان بیماری آلزایمر موثر است و از بافت زانوی شترمرغ جهت دستگاه‌های الکترونیکی، مخابراتی استفاده می‌شود. حتی می‌توان قرنیه چشم این پرنده را به قرنیه چشم انسان پیوند زد (روتس و کلیو، 2006).
هنوز نیاز مبرمی به تحقیقات گسترده در زمینه کیفیت میکروبیولوژیکی گوشت شترمرغ، مدت نگهداری مواد مغذی موجود در آن و نیز شیوه فن آوری پردازش آن نیز می باشد. این حیوان هنوز محصول مهم و ارزشمندی است و درآمد زیادی هم از این پرنده و هم از گوشت آن حاصل می شود.
اگر چه تحقیقاتی در زمینه گوشت شترمرغ توسط پالری(1995)، سلز و لیون47 (1996)، سلز و هوربان ژوک (1998)، کوپر (1999)، کوپر و هوربان ژوک (2002) و نیز هاف من (2005) انجام شد اما دانش ما در مورد کیفیت این نوع گوشت همچنان محدود است.
2-3- گیاهان دارویی
تنوع آب و هوایی و وجود فصول چهارگانه در ایران، پوشش گیاهی متنوع و بسیار غنی را درکشور ما به وجود آورده است، به طوری که گاهی در یک پهنه رویشی محدود، انواع گوناگونی از گیاهان را می- توان مشاهده کرد. این پدیده زمینه مساعدی را برای تحقیق و بررسی در مورد خواص مختلف این گیاهان از جمله خواص دارویی و شیمیایی آنها فراهم می سازد. در سالهای اخیر به دلیل مصرف غیراصولی و نا به جای داروهای شیمیایی به خصوص آنتی بیوتیک ها مانند خود درمانی دارویی، استفاده طولانی از داروهای شیمیایی در عفونت های مزمن و دگرگونی در ژنوم میکروارگانیسم ها موارد متعددی از دشواری در درمان و نیز مقاومت میکروبی در دنیا بوجود آمده و شرایط برای رشد میکروب های فرصت طلب نظیر نوکاردیا48 فراهم گردیده است. لذا تحقیق برای یافتن مواد ضد میکروبی از گیاهان دارویی مورد توجه پژوهشگران قرار گرفت تا از فرآورده های گیاهی، جایگزین های مناسبی برای آنتی بیوتیک های صنعتی به دست آورند (اشراقی، 1386).
اسناد و شواهد تاریخی بسیاری گواه این واقعیت است که ایران از جمله کهن ترین تمدن های بشری است که با گیاهان دارویی آشنایی داشته و ایرانیان از جمله مردمانی هستند که سرشار از تجربه های ارزشمند در زمینه استفاده از گیاهان دارویی می باشند. «سریتا» که از او در اوستا نیز نام برده شد، فردی ایرانی است که از او به عنوان اولین پزشک در جهان یاد می شود. «اهورا مزدا، ده هزار گیاه شفابخش در اختیار او گذاشت تا به مداوای مردمان بپردازد» (پزشکی امروز، 1379).
ابوعلی سینا، طبیب مشهور ایرانی نیز با بسیاری از گیاهان دارویی آشنایی داشته و با بهره مندی از خواص درمانی آن ها بساری از بیماران خود را مداوا نمود. کتب پزشکی این دانشمند برجسته هنوز یکی از مهمترین ماخذ و مراجع معتبر پزشکی در جهان به شمار می آید. در بررسی گونه های گیاهی، واژه ی پرسیکا49 در کنار نام علمی بسیاری از گونه ها دیده می شود که معرف ایرانی بودن آن گیاه است (زرگری، 1371).
در حدود 8000-7500 گونه گیاهی در ایران وجود دارد که از این تعداد، بیش از 200 گونه دارای ارزش دارویی و اقتصادی هستند. در عین حال تعداد گیاهانی که در طب سنتی استفاده می شوند بیش از صدها مورد است (زرگری، 1371).

2-4- گلپر
2-4-1- طبقه بندی گلپر
گیاه گلپر ایرانی50(که از خانواده آپیاسه51 است) یکی از 10 گونه جنس هراکلوم در ایران است. گلپر گیاهی است یک ساله که فقط در ایران می‌روید و به همین دلیل به «هراکلیوم پرسیکوم» معروف است. تمام گیاهانی که پایان نامشان «پرسیکوم» است، به نام کشورمان ثبت شده‌اند (زرگری، 1371؛ ماندنووا52، 1987).

2-4-2- شرایط اقلیمی رشد گلپر


پاسخ دهید