4-5- افزایش درجه بریکس………………………………………………………………………………………………………28
4-6- افزایش وزن تر……………………………………………………………………………………………………………….29
4-7- کاروتنویید گلبرگ…………………………………………………………………………………………………………..31
4-8- پروتئین گلبرگ……………………………………………………………………………………………………………….32
4-9- کلروفیل a……………………………………………………………………………………………………………………..34
4-10- کلروفیل b……………………………………………………………………………………………………………………34
4-11- کلروفیل کل………………………………………………………………………………………………………………….35
4-12- شمارش باکتری ساقه و محلول گلجا……………………………………………………………………………….37
4-13- پراکسیداسیون لیپیدها MDA (میزان مالون دی آلدئید)……………………………………………………..39
4-14- آنزیم های آنتی اکسیدانی (سوپراکسید دیسموتاز و پرکسیداز)…………………………………………….42
نتیجه گیری کلی………………………………………………………………………………………………………………………45
پیشنهادها………………………………………………………………………………………………………………………………..46
منابع……………………………………………………………………………………………………………………………………….47
فهرست جداول
عنوانصفحه
جدول 4-1- تجزیه واریانس اثر اسانس های مختلف بر صفات اندازه گیری شده…………………………….21
جدول 4-2- مقایسه میانگین اثر ژرانیوم، مورد و اکالیپتوس بر صفات اندازه گیری شده…………………..21
جدول 4-3- همبستگی صفات اندازه گیری شده…………………………………………………………………………22
جدول 4-4- تجزیه واریانس اثر اسانس های مختلف بر صفات اندازه گیری شده…………………………..39
جدول 4-5- مقایسه میانگین اثر ژرانیوم، مورد و اکالیپتوس بر صفات اندازه گیری شده…………………40
فهرست اشکال
عنوانصفحه

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

شکل 1-1- گل داودی………………………………………………………………………………………………………………3
شکل 3-1- نحوه پیاده کردن طرح آزمایشی………………………………………………………………………………..11
شکل 3-2- روز اول عمر گلجایی……………………………………………………………………………………………..13
شکل 3-3- پایان عمر گلجایی………………………………………………………………………………………………….13
شکل 3-4- نحوه اندازه گیری پروتئین……………………………………………………………………………………….14
شکل 3-5- اندازه گیری درجه بریکس……………………………………………………………………………………….15
شکل 3-6- استخراج کلروفیل…………………………………………………………………………………………………..16
شکل 3-7- کشت باکتری…………………………………………………………………………………………………………17
شکل 4-1- اثر اسانس های مختلف بر روی عمر گلجایی……………………………………………………………..20
شکل 4-2- اثر اسانس های مختلف بر روی جذب آب…………………………………………………………………24
شکل 4-3- اثر اسانس های مختلف بر روی ماده خشک……………………………………………………………….26
شکل 4-4- اثر اسانس های مختلف بر روی شاخص کاهش قطر گل……………………………………………..27
شکل 4-5- اثر اسانس های مختلف بر روی افزایش درجه بریکس………………………………………………….29

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب(به صورت کاملا تصادفی و به صورت نمونه) با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود-این مطالب صرفا برای دمو می باشد

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

شکل 4-6- اثر اسانس های مختلف بر روی افزایش وزن تر…………………………………………………………..30
شکل 4-7- اثر اسانس های مختلف بر روی رنگیزه کاروتنویید……………………………………………………….31
شکل 4-8- اثر اثر اسانس های مختلف بر روی پروتئین گلبرگ……………………………………………………..33
شکل 4-9- اثر اسانس های مختلف بر روی کلروفیل a…………………………………………………………………35
شکل 4-10- اثر اسانس های مختلف بر روی کلروفیل b………………………………………………………………36
شکل 4-11- اثر اسانس های مختلف بر روی کلروفیل کل…………………………………………………………….36
شکل 4-12- اثر اسانس های مختلف بر روی جمعیت باکتری محلول گلجا………………………………………38
شکل 4-13- اثر اسانس های مختلف بر روی جمعیت باکتری انتهای ساقه………………………………………38
شکل 4-14- اثر اسانس های مختلف بر روی مالون دی آلدئید………………………………………………………41
شکل 4-15- اثر اسانس های مختلف بر روی سوپر اکسید دیسموتاز………………………………………………42
شکل 4-16- اثر اسانس های مختلف بر روی پراکسیداز………………………………………………………………..43
چکیده
داودی با نام علمی (Dendranthema grandiflorum L.) از خانواده کلاه پرک سانان، یکی از گلهای نافرازگرا و حساس به انسداد آوندی می باشد. این مطالعه بر پایه طرح کاملا تصادفی با 10 تیمار شامل اسانس گیاهی ژرانیوم در 3 سطح (2، 6 و10 سی سی در 600 سی سی آب مقطر)، مورد در 3 سطح (2، 6 و10 سی سی در 600 سی سی آب مقطر) و اکالیپتوس در 3 سطح (2، 6 و10 سی سی در 600 سی سی آب مقطر) همراه با تیمار شاهد، در 3 تکرار و 30 پلات و در هر پلات 4 شاخه گل به صورت دائمی انجام شد و صفاتی نظیر عمر گلجایی، جذب آب، کاهش وزن تر، درصد ماده خشک، افزایش درجه بریکس، میزان پروتئین گلبرگ، کاروتنویید گلبرگ، باکتری انتهای ساقه و محلول، کلروفیل برگ، پراکسیده شدن لیپیدها، فعالیت آنزیم SOD و POD اندازه گیری شدند. تجزیه واریانس داده ها نشان داد که کلیه صفات اندازه گیری شده در سطح 1 درصد آماری معنی دار شده است و فقط صفت پراکسیداز (POD) در سطح 5 درصد آماری معنی دار شده است. مقایسه میانگین تیمار ها نشان داد که تیمار 2 سی سی مورد با 73/15 روز عمر گلجایی نسبت به شاهد با 47/9 روز بیشترین عمر گلجایی را دارا می باشد و این تیمار باعث افزایش جذب آب، کاروتنویید، پروتئین و فعالیت آنزیم POD شده است.
کلمات کلیدی: داودی، اکالیپتوس، ژرانیوم، مورد، عمرگلجایی.

1-1- گیاهشناسی
داودی با نام علمی (Dendranthema grandiflorum L.) از خانواده کلاه پرک سانان می باشد که هزاران سال قبل کاشته می شده و امروزه یکی از مهمترین گلهای بریده دنیا است (نبی گل و همکاران، 1385؛ خلیقی، 1389).

شکل 1-1- گل داودی
جنس داودی دارای 160 گونه است که بیشتر بومی ژاپن، چین و اروپا است. امروزه ارقام زیادی از آن برای کاشت گلخانه ای و تولید گل بریدنی مورد استفاده قرار می گیرند. گل های داودی مانند سایر گیاهان تیره کلاه پرک سانان دو نوع است که روی نهنج قرار می گیرند. دسته اول گل های زبانه ای هستند که تنها اندام مادگی دارند و در پیرامون کلاهپرک قرار می گیرند و گل های دسته دوم، گل های لوله ای می باشند که گل هایی کامل بوده و در وسط کلاهپرک قرار می گیرند. گل ها دارای 5 پرچم هستند که یک مادگی باریک و نازک آن ها را احاطه کرده است. گل داودی دارای دو فرم استاندارد (دارای تک گل های درشت) و پمپون (گل های ریز مجتمع) است (خوشخوی، 1387؛ شیراوند و رستمی، 1388).
عمر گلجایی گلهای بریده داودی طولانی است و این عمر به عدم حساسیت آن به اتیلن نسبت داده می شود. گل های بریده داودی به باکتری های انتهای ساقه حساس بوده و این امر باعث کاهش عمر پس از برداشت آن می شود (نبی گل و همکاران، 1385؛ نقل از ادریسی، 1388)
1-2- اهمیت اقتصادی
داودی جز مهمترین گل های بریده جهان است که به صورت یک گیاه گلدانی و هم به صورت گل بریده مطرح است. در دنیا داودی، میخک و رز به طور معمول مهمترین گل بریدنی را تشکیل میدهد که از نظر اقتصادی و تجارت حائز اهمیت است (ادموند و همکاران، 1957). از آنجایی که ماندگاری گلهای بریدنی یکی از مهمترین فاکتورهای کیفی می باشد، بنابراین عمر طولانی مدت این گل ها بر میزان تقاضای مصرف کنندگان و همچنین بر ارزش گل های بریدنی تاثیر بسزایی دارد (نبی گل و همکاران، 1385).
میزان سطع کشت داودی در ایران بالغ بر 253 هکتار و میزان تولید در ایران بالغ بر 178 میلیون شاخه گل بریده است که استانهای تولید کننده ای گل عبارتند از: البرز با 19 هکتار، تهران با 19 هکتار، گلستان با 12 هکتار، مازندران با 12 هکتار و مرکزی با 15 هکتار.
1-3- بیان مسئله
با توجه به اهمیت کیفیت گل در تجارت گل های بریده، باید تلاش شود تا گل های بریده با کیفیت مطلوب به دست مشتری برسند. یکی از مهمترین معیار ها برای مصرف کننده در انتخاب گل بریده، طول عمر آن می باشد. به همین دلیل یک برنامه مناسب بعد از برداشت به حفظ کیفیت گل های بریده در زمان طولانی تر کمک می کند (روئین و حسن پور اصیل، 1390).
فراهم نمودن یک منبع غذایی به صورت کربوهیدرات جهت تأمین نیاز انرژی گیاه بسیار مهم است. با جدا نمودن گلها از گیاه مادر منبع اصلی تغذیه گیاه حذف میشود و در صورت عدم تأمین این نیاز کمبود کربوهیدرات در گیاه موجب تخریب گلها جدا شده می شود که در صورت همراه شدن آن با شرایط نامناسب محیطی این فرآیند سریع تر و آشکارتر می شود (وودسون، 1998؛ کورتس، 1972؛ نل، 2002؛ پمبرتون، 1998). یکی دیگر از عواملی که با جدا کردن گل ها از پایه مادری موجب سرعت بخشیدن به تخریب آنها می شود رشد باکتری ها و افزایش رسوب مواد در آوندهای می باشد که موجب بسته شدن آوندها و عدم انتقال آب شده که باعث بروز علائم کمبود آب در گیاه می شود (سیلوا، 2003).
تشکیل حباب های هوا درون آوندهای ساقه داودی که از انتقال آب به ساقه جلوگیری کرده و منجر به بسته شدن لوله های آوندی می شود که نهایتا به افزایش مقاومت هیدرولیکی در ساقه و تنش آبی می شود، عمر گلجایی را داودی کاهش می دهد (هالوی و مایاک، 1981؛ ون لیپرون و همکاران، 2001؛ ون دورن و کروز، 2000).
عمر پس از برداشت گلهای بریده تحت تاثیر اتیلن و میکروارگانیسم ها مسدود کننده ته ساقه است که به تبع آن کاهش عمر گلجایی و قابلیت جذب آب و نهایتا انسداد آوندی اتفاق می افتد (هاشم آبادی، 1390). علاوه بر این باکتری های انتهای ساقه می توانند به صورت غیر مستقیم باعث تحریک یونهای اکسیدان گردند که نتیجتاً کاهش عمر پس از برداشت گلها را به همراه دارد (سلگی و همکاران، 2009). استفاده از اسانسهای گیاهی در کنترل این مشکل کمک می کند (ادریسی، 1388). امروزه اسانسهای گیاهی به عنوان یک عامل ضد میکروبی قدرتمند شناخته شده اند (سلگی و همکاران، 2009).
1-4- هدف از انجام آزمایش
در این آزمایش 3 غلظت مختلف از اسانس 3 گیاه ژرانیوم، اکالیپتوس و مورد با همدیگر و شاهد (آب مقطر) مقایسه شد و برترین اسانس و غلظت مورد نیاز به منظور تاخیر در کاهش کیفیت گل شاخه بریده داودی معرفی خواهد شد.
2-1- پیری
پیری را می توان مرحله نهایی زندگی یک اندام دانست که با یک سری رویدادهای طبیعی غیر قابل برگشت آغاز شده و در نهایت منجربه از بین رفتن سلول ها و مرگ اندام می شود. همچنین فرآیند زوال طبیعی مرگ طبیعی نیز پیری تلقی می شود که شامل گستره ی وسیعی از فرآیندهای فیزیولوژیکی میباشد (ادریسی، 1388). به علاوه پیری به تغییرات تخریبی کنترل شده اطلاق می شود که شامل مرگ طبیعی سلول ها، بافت ها و اندام های موجودات زنده است (فتحی و اسماعیل پور، 1379).
2-2- انسداد توسط باکتری ها
برش سطحی ساقه گل ها باعث آزاد شدن محتویات سلول ها (پروتئین، آمینو اسید، شکر و مواد معدنی) در گلدان می شود. این ها غذاهای کاملی برای باکتری ها، مخمرها و قارچ ها هستند که به سرعت در محیط های هوازی رشد میکنند. مواد چسبناک و لعاب داری که باکتری ها تولید میکنند و خود باکتریها می توانند سیستم هدایت آب را مسدود کنند (رید، 2009).
2-3- تیمار با ترکیبات ضدعفونی کننده و بهبود دهنده عمر گلجایی
میکروارگانیسم ها یکی از عوامل کاهش طول عمر پس از برداشت گل های بریده محسوب می شوند که در کاهش طول عمر آن ها نقش بسزایی دارند (کیا محمدی، 1388). استفاده از ترکیبات ضد عفونی کننده و ضد میکروبی مثل مشتقات 8-هیدروکسی کینولین، سولفات آلومینیم، کلرید کبالت، اسید سیتریک، اسانسهای گیاهی، نانو ذرات نقره و آنتی بیوتیک ها که به تازگی مورد استفاده قرار گرفتهاند، پیشنهاد شده است (ادریسی، 1388؛ کیامحمدی، 1388؛ سلگی و همکاران، 2009).
2-4- اسانس ها
اسانس ها دسته ای از ترکیبات معطر و فرار هستند که خاصیت ضد میکروبی بالایی داشته و در کشاورزی جهت کنترل بیماری های استفاده می شوند. مبارزه به کمک اسانسها (ترکیبات دوست محیط زیست) روش جدیدی است که به عنوان فصل جدیدی از مبارزه میکروارگانیسم ها در جهت افزایش عمر گلجایی می توان نام برد (بوتلهو و همکاران، 2007؛ شریفی فر و همکاران، 2007؛ سلگی و همکاران، 2009). اسانس های گیاهی در مقابل برخی عوامل بیماری زا، خواص ضد میکروبی قوی از خود نشان میدهند، چرا که آن ها دارای مقدار زیادی ترکیبات فنولی نظیر کارواکرول، تیمول و اوگنول می باشند (بوناتیرو و همکاران، 2007؛ شریفی فر و همکاران، 2007). همچنین اسانسهای گیاهی در مقابل میکروارگانیسم های گرم مثبت و گرم منفی فعالیت ضد میکروبی از خود نشان می دهند.
2-5- تحقیقات انجام شده در زمینه تاثیر اسانس های گیاهی بر عمر گلجایی
موسوی بزاز و تهرانی فر (2011) تاثیر اتانول، متانول و اسانس های گیاهی را بر روی افزایش طول عمر گلجایی گل آلسترومریا (Alstroemeria hybrida L.) بررسی و دریافتند که تیمار الکل، تاثیر مثبتی بر روی افزایش طول عمر گلجایی را نداشت و استفاده از اسانس های گیاهی توانست باعث افزایش طول عمر گیاه شود.
اسانس های نعنا، رزماری و آویشن در محلول نگهدارنده رز با کاهش بار میکروبی، باعث افزایش جذب محلول نگهدارنده شده و در نتیجه افزایش عمر گلجایی این گل را سبب شدند (حسینی درویشان و همکاران، 1390). همچنین در پژوهشی دیگر اسانس زیره سیاه در افزایش عمرگلجایی میخک در مقایسه با اتانول و متانول موثر بوده است (جلیلی مرندی و همکاران، 2011).
محمدی و همکاران (1390) اثر عصاره رزماری (0، 25/6، 5/12، 25، 50 درصد) را روی ماندگاری گل شاخه بریده گلایول (Gladiolus grandiflara) بررسی و به این نتیجه رسیدند که تیمار 25/6 درصد بیشترین میزان آنتوسیانین گلبرگ را داشته و عصاره این گیاه جهت افزایش عمر گلجایی و نگهداری گلایول مناسب است.
عباس زاده و الهیان (1390) اثر اسانس های گیاهی مرزه، اکالیپتوس و کارواکرول ( 0، 40، 80 ، 120 میلی گرم بر لیتر) را بر پارامترهای گل بریده داودی (Chrysanthemum morifolium L.) بررسی وبه این نتیجه رسیدند که اسانس کارواکرول با غلظت 80 و 120 میلی گرم بر لیتر بیشترین عمر گلجایی را نسبت به سایر تیمارها نشان داد و بهترین جذب آب هم به تیمار اسانس مرزه با غلظت 80 میلی گرم در لیتر بود.
موسوی بزاز و تهرانی فر (2011) اثر اسانس های گیاهی زیره، نعنا و آویشن (50 و 100 میلیگرم بر لیتر) و اتانول (4 و7 درصد) را بر ماندگاری گل بریده آلسترومریا (Alstroemeria sp.) بررسی و به این نتیجه رسید که تیمارها اثر مثبت بر عمر گلجایی و جذب آب داشند و تیمار 50 میلی گرم بر لیتر اسانس آویشن عمر گلجایی را دو روز نسبت به شاهد افزایش داد.
جلیلی مرندی و همکاران (2011) تاثیر اسانس (Carum copticum) و (Satureja hortensis) را بر عمر گلجایی و خصوصیات گل بریده رز (Rosa hybrid L.) بررسی و دریافتند که اسانس های گیاهی باعث تاخیر در باز شدن گل نسبت به شاهد گردید و عمر گلجایی از این طریق افزایش یافت.
حسینی درویشان و همکاران (1390) اثرات غلظت های مختلف اسانس های گیاهی را بر عمر پس از برداشت و خصوصیات مرتبط با عمر گلجایی رز را بررسی و دریافتند که استفاده از اسانس رزماری و آویشن تاثیر مثبت و معنی داری بر اندازه قطر گل داشت. فاراگر و همکاران (1989) دریافتند که فعالیت ضد میکروبی اسانس های گیاهی به خاطر وجود ترکیبات سازنده آن ها می باشد.
اورعی و همکاران (2011) گزارش کردند که اسانس های گیاهی و نانوذرات نقره باعث کاهش آلودگی باکتریایی در محلول گلجایی گل بریده ژربرا (Gerbera jamesonii) می گردد. کاظمی و عامری (2012) اثر اسانس های گیاهی ، نانوذرات نقره و سالسیلیک اسید را به آلودگی میخک بررسی و دریافتند که تمامی تیمارها نسبت به شاهد باعث کاهش چند برابری جمعیت باکتری می گردد.
3-1- مواد گیاهی
در خرداد ماه 1393 گل های شاخه بریده داودی که در مرحله تجاری برداشت شده بودند، از گلخانه ی در شهر اصفهان تهیه و بلافاصله برای انجام تیمار و ارزیابی صفات به آزمایشگاه پس از برداشت دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت منتقل شدند.
3-2- پیاده کردن طرح آزمایشی
این مطالعه به صورت دائمی بر پایه طرح کاملا تصادفی با 10 تیمار شامل اسانس گیاهی ژرانیوم در 3 سطح (2، 6 و10 سی سی در 600 سی سی آب مقطر)، مورد در 3 سطح (2، 6 و10 سی سی در 600 سی سی آب مقطر) و اکالیپتوس در 3 سطح (2، 6 و10 سی سی در 600 سی سی آب مقطر) همراه با تیمار شاهد، در 3 تکرار و 30 پلات و در هر پلات 4 شاخه گل و در مجموع 120 شاخه گل در آزمایشگاه ارزیابی عمر گلجایی در شرایط فتوپریود 12 ساعت، شدت نور 12 میکرومول بر متر مربع بر ثانیه، رطوبت نسبی 60 تا 70 درصد و دمای 2±20 درجه سانتی گراد انجام شد (شکل 3-1).
شکل 3-1- نحوه پیاده کردن طرح آزمایشی
3-3- نحوه آماده سازی گل ها
ارتفاع گل ها 52 سانتی متر تنظیم شد. گل ها با برچسب کد گذاری شده و پس از توزین با ترازوی دیجیتال، در گلدان های پلاستیکی حاوی 600 سی سی آب به همراه اسانس ژرانیوم، مورد، اوکالیپتوس و ساکارز 3% به صورت تیمار مداوم قرار گرفتند. در طول آزمایش به منظور جلوگیری از انسداد آوندی هر 4 روز یک بار عمل برش انتهای ساقه (ریکات) به اندازه ی 5/0 سانتی متر درون آب انجام شد.
3-4- معرفی تیمارها
10 تیمار مورد استفاده به قرار زیر بودند:
1. C: آب مقطر (شاهد)
2. O1: اکالیپتوس (2 سی سی در 600 سی سی آب مقطر)
3. O2: اکالیپتوس (6 سی سی در 600 سی سی آب مقطر)
4. O3: اکالیپتوس (10 سی سی در 600 سی سی آب مقطر)
5. M1: مورد (2 سی سی در 600 سی سی آب مقطر)
6. M2: مورد (6 سی سی در 600 سی سی آب مقطر)
7. M3: مورد (10 سی سی در 600 سی سی آب مقطر)
8. G1: ژرانیوم (2 سی سی در 600 سی سی آب مقطر)
9. G2: ژرانیوم (6 سی سی در 600 سی سی آب مقطر)
10. G3: ژرانیوم (10 سی سی در 600 سی سی آب مقطر)

3-5- اندازه گیری صفات
3-5-1- عمر گلجایی
طول عمر گلجایی به فاصله شروع تیمار تا زمان پیری گل که همراه با پژمردگی گلبرگ ها می باشد تعریف و به صورت روز بیان شد. میانگین عمر گلهای هر پلات به عنوان عمر گلجایی آن پلات در نظر گرفته شد (شکل 3-2 و 3-3).
شکل 3-2- روز اول عمر گلجایی شکل 3-3- پایان عمر گلجایی
3-5-2- افزایش وزن تر
با توجه به میزان وزن نهایی گل، وزن باز برشها، وزن ریزشها و وزن نهایی، افزایش وزن تر برحسب گرم به ازای هر شاخه گل طبق رابطه زیر محاسبه شد:
وزن تر اولیه – (وزن ریزش ها+ وزن بازبرش ها+ وزن نهایی) = افزایش وزن تر
3-5-3- درصد ماده خشک
پس از پایان عمر گلجایی هر گل، وزن تر آن اندازه گیری شد و در دمای 70 درجه سانتی گراد به مدت 24 ساعت قرار داده شد. پس از اطمینان از خشک شدن کامل گل ها، با ترازوی دیجیتال توزین شد. درصد ماده خشک از رابطه زیر محاسبه شد:
100× (وزن تر گل ها در روز آخر÷ وزن خشک)= درصد ماده خشک
3-5-4- جذب آب
با توجه به حجم اولیه محلول گلجایی (600 سی سی) و میزان تبخیر اتاق و کاهش حجم محلول گلجایی، جذب آب از فرمول زیر محاسبه شد.
میانگین وزن تر گل ها ÷ (میانگین تبخیر اتاق + محلول باقیمانده در پایان عمر گلجایی)-600 = (ml g-1FW) جذب آّب
3-5-5- محتوای پروتئین گلبرگ
بدین منظور در روز پنجم عمر گلجایی یک شاخه گل از هر پلات خارج شد و توسط دستگاه آون به مدت 24 ساعت خشک شد. سپس مقدار پروتئین موجود در گلبرگ ها به روش بردفورد (1976) اندازه گیری شد (شکل 3-4).
شکل 3-4- نحوه اندازه گیری پروتئین
3-5-6- افزایش درجه بریکس (درصد ساکارز موجود در ساقه)
برای اندازه گیری این فاکتور از رفرکتومتر دستی استفاده شد. بدین صورت که بعد از باز برش های انتهای ساقه در ابتدا و انتهای عمر گلجایی، یک قطره از آب موجود در برش ها (ریکات ها) بر روی صفحه شیشه ای رفرکتومتر دستی (مدل N-1α ساخت شرکت ATAGO کشور ژاپن) ریخته و درجه بریکس آن هر 2 روز یک بار خوانده شد. تفاضل بین اعداد به دست آمده از اندازه گیری میانگین بریکس روز دوم و میانگین بریکس روز آخر عمر گلجایی به عنوان درجه بریکس آن شاخه گل در نظر گرفته شد (شکل 3-5).
شکل 3-5- اندازه گیری درجه بریکس
3-5-7- رنگیزه کاروتنویید گلبرگ
بدین منظور در روز پنجم عمر گلجایی یک شاخه از هر پلات خارج شد و رنگیزه کاروتنویید از روش مزمودهار و مجومدار (2003) اندازه گیری شد.

3-5-8- کلروفیل a، b و کل برگ
به منظور اندازه گیری مقدار کلروفیل، در روز پنجم آزمایش یک شاخه گل از هر پلات جهت اندازه گیری کلروفیل خارج شد. مقدار کلروفیل a، b و کل به روش مزمودار و مجومدار (2003) اندازه گیری شد (شکل 3-6).
شکل 3-6- استخراج کلروفیل
3-5-9- شاخص کاهش قطر گل
از بزرگترین قطر گل و قطر عمود بر آن به وسیله کولیس دیجیتال یک روز در میان تا آخرین روز عمر گلجایی، میانگین گرفته شد و از فرمول زیر شاخص کاهش قطر گل محاسبه شد:
FOI= (Dn+2/Dn+Dn+4/Dn+2+Dn+6/Dn+4)/3
3-5-10- شمارش باکتری ساقه و محلول گلجا
نمونه گیری از انتهای ساقه و محلول گلجا 24 ساعت پس از شروع آزمایش انجام و شمارش باکتری به روش لیو و همکاران (2009) انجام شد (شکل 3-7).
شکل 3-7- کشت باکتری
3-5-11- پراکسیده شدن لیپیدها
برای اندازهگیری پراکسیده شدن لیپیدها، مالوندیآلدئید (MDA) با استفاده از روش هیت و پاکر (1986) به عنوان محصول واکنش پراکسیده شدن اسیدهای چرب غشاء اندازهگیری گردید. نمونه گیری در روز پنجم انجام گرفت.
3-5-12- آنزیم پراکسیداز (POD)
بدین منظور در روز پنجم، یک شاخه گل خارج شد و از گلبرگ های آن برای سنجش فعالیت سینتیکی آنزیم POD از روش یین و همکاران (2007) استفاده گردید.

3-5-13- آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز (SOD)
بدین منظور در روز پنجم، یک شاخه گل خارج شد و از گلبرگ های آن جهت ارزیابی فعالیت آنزیم SOD به روش اسپکتروفتومتری و با استفاده از روش ژیانوپلتیس و رایس (1997) استفاده شد.
3-6- تجزیه و تحلیل داده ها
داده ها ابتدا در نرم افزار Excel ثبت شدند، سپس تجزیه و تحلیل آن ها با استفاده از نرم افزار آماری SAS و مقایسه میانگین ها بر اساس آزمون LSD انجام شد. رسم نمودارها با نرم افزار Excel انجام گرفت.
4-1- عمر گلجایی
طبق جدول تجزیه واریانس داده ها اثر تیمارهای مختلف روی عمرگلجایی در سطح 1 درصد آماری معنی دار بود (جدول 4-1).
نتایج حاصل از مقایسه میانگین تیمارها نشان داد که تیمار اسانس 2 سی سی مورد با 73/15 روز نسبت به شاهد (74/9 روز) عمر گلجایی را 6 روز افزایش داد (جدول 4-2 و شکل 4-1). همچنین ترکیبات استفاده شده در کلیه تیمارها نسبت به شاهد (74/9 روز) برتر بودند. ضمنا در بین اسانس های مختلف تیمار 2 سی سی اکالیپتوس با 13/15 روز و تیمار 10 سی سی ژرانیوم با 74/14 روز بیشترین عمر گلجایی را به خود اختصاص داده اند (جدول 4-2 و شکل 4-1).
شکل 4-1- اثر اسانس های مختلف بر عمر گلجایی
شاهد= C
اکالیپتوس 2 سی سی = O1 مورد 2 سی سی =M1 ژرانیوم 2 سی سی=G1
اکالیپتوس 6 سی سی = O2 مورد 6 سی سی = M2 ژرانیوم 6 سی سی =G2
کالیپتوس 10 سی سی = O3 مورد 10 سی سی=M3 ژرانیوم 10 سی سی=G3
 
منبع تغییراتدرجه آزادیعمر گلجای درصد ماده خشک شاخص کاهش قطر گلافزایش درجه بریکس افزایش وزن تر جذب آب کاروتنوئید
گلبرگ پروتئین گلبرگ کلروفیل a کلروفیل b کلروفیل کل باکتری محلول باکتری انتهای ساقه تیمار920/9**02/11**00094/0**109/0**836/6**66/1**031/0**18/5**095/2**555/0**705/4**778**1654**خطا208055/0207/10001/00034/0111/0237/00083/0067/10017/00096/00119/0108219ضریب تغییرات (%)50/652/410/184/1237/981/1080/128/966/608/316/127/1351/12جدول 4-1- تجریه واریانس اثر اسانس های مختلف بر صفات اندازه گیری شده
** اختلاف معنی دار در سطح 1 درصد *: اختلاف معنی دار در سطح 5 درصد ns: اختلاف غیر معنی دار
جدول 4-2- مقایسه میانگین اثر اسانس های ژرانیوم، مورد و اکالیپتوس بر صفات اندازه گیری شده
 
تیمارهاعمر گلجای (روز)درصد ماده خشک (درصد)شاخص کاهش قطر گلافزایش درجه بریکس (درصد)افزایش وزن تر (گرم)جذب آب (میلی لیتر بر گرم وزن تر)کاروتنوئید (میکروگرم بر گرم وزن تر)پروتئین گلبرگ (درصد)کلروفیل a (میلی گرم در گرم وزن تر)کلروفیل b ( میلی گرم در گرم وزن تر)کلروفیل کل (میلی گرم در گرم وزن تر)باکتری محلول (کلون در 10 میلی لیتر)باکتری انتهای ساقه (کلون در 10 میلی لیتر)C74/9 d39/21 e986/0 bc220/0 e35/1 g19/3 c778/4 b07/9 c722/4 j445/2 e16/7 g33/98 a162 aG173/13 bc05/25 bc003/1 b233/0 e50/4 bc40/5 a003/5 a16/13 a021/6 f080/3 bc10/9 d00/94 a136 abG242/13 bc67/24 bcd983/0 bcd 323/0 de08/5 ab04/5 a026/5 a03/10 bc351/6 d222/3 b57/9 c66/66 bc111 bcG374/14 ab68/25 ab030/1 a780/0 a21/4 c04/4 bc108/5 a71/11 ab726/5 g968/2 cd73/8 e00/94 a137 abM173/15 a80/21 e986/0 bc430/0 bc61/3 d52/4 ab095/5 a47/11 ab254/6 e210/3 b46/9 c33/58 c89 dM275/14 ab42/27 a976/0 cd350/0 cd80/2 e80/3 bc129/5 a24/11 ab017/7 b628/3 a64/10 b33/72 bc114 bcM313/12 c73/22 de980/0 cd490/0 b50/1 g51/4 ab044/5 a46/11 ab724/5 g876/2 d60/8 ef00/92 a126 bO113/15 ab60/25 ab983/0 bcd440/0 bc24/5 a39/5 a047/5 a91/12 a597/7 a801/3 a39/11 a00/55 c88 dO275/14 ab13/23 cde963/0 d740/0 a10/5 ab14/5 a026/5 a00/10 bc518/5 h877/2 d51/8 f33/85 ab121 bcO375/13 bc04/25 bc986/0 bc533/0 b15/2 f99/3 bc136/5 a17/10 bc938/6 c725/3 a66/10 b66/68 bc97 cd*حروف مشابه در هر ستون بیانگر عدم اختلاف معنی دار در سطح احتمال 1 درصد و 5 درصد می باشد (آزمون LSD)
شاهد= C
اکالیپتوس 2 سی سی = O1 مورد 2 سی سی =M1 ژرانیوم 2 سی سی=G1
اکالیپتوس 6 سی سی = O2 مورد 6 سی سی = M2 ژرانیوم 6 سی سی =G2
اکالیپتوس 10 سی سی = O3 مورد 10 سی سی=M3 ژرانیوم 10 سی سی=G3

 عمر گلجای ماده خشک شاخص کاهش افزایش درجه کاهش وزن تر جذب آبکاروتنوئید پروتئین گلبرگ کلروفیل کلروفیل b کلروفیل کل باکتری محلول درصد ماده خشک204/0-*1شاخص کاهش قطر گل09/032/0-**1افزایش درجه بریکس422/0**579/0-**148/01کاهش وزن تر607/0**-123/0054/0235/0*1جذب آب317/0**-190/0-095/0105/0660/0**1کاروتنوئید585/0**-161/0031/0338/0**223/0*226/0*1پروتئین گلبرگ059/0-070/0363/0**-103/0182/0250/0*-224/0*1کلروفیل(a)549/0**364/0**-127/0-035/0312/0**306/0**543/0**-026/01کلروفیل (b)559/0**343/0**-097/0008/0263/0*245/0**592/0**-109/0960/0**1کلروفیل کل567/0**351/0**-132/0-006/0310/0**292/0**565/0**-058/0994/0**982/0**1باکتری محلول-487/0**-021/0216/0*025/0-297/0*-270/0*-230/0*215/0*-674/0**-645/0**-666/0**1باکتری انتهای ساقه-544/0**-028/0313/0**-096/0-319/0**-312/0**-449/0**026/0-725/0-700/0**-726/0**747/0** جدول 4-3- همبستگی صفات اندازه گیری شده
** اختلاف معنی دار در سطح 1 درصد *: اختلاف معنی دار در سطح 5 درصد ns: اختلاف غیر معنی دار
افزایش عمر گلجایی در این مطالعه به کمک ترکیبات فوق را می توان به علت خصوصیات ضد میکروبی این ترکیبات دانست که با جلوگیری از انسداد آوندی و بهبود جذب آب باعث بهبود رابطه آبی گردیده و از پژمردگی ناشی از کمبود آب جلوگیری کرده و پیری را به تاخیر می اندازد (جلیلی مرندی، 2011؛ دی، 2008).
موسوی بزاز و تهرانی فر (2011) تاثیر اتانول، متانول و اسانس های گیاهی را بر روی افزایش طول عمر گلجایی گل آلسترومریا (Alstroemeria hybrida L.) بررسی و دریافتند که تیمار الکل، تاثیر مثبتی بر روی افزایش طول عمر گلجایی را نداشت و استفاده از اسانس های گیاهی توانست باعث افزایش طول عمر گیاه شود.
اسانس های نعنا، رزماری و آویشن در محلول نگهدارنده رز با کاهش بار میکروبی، باعث افزایش جذب محلول نگهدارنده شده و در نتیجه افزایش عمر گلجایی این گل را سبب شدند (حسینی درویشان و همکاران، 1390). همچنین در پژوهشی دیگر اسانس زیره سیاه در افزایش عمرگلجایی میخک در مقایسه با اتانول و متانول موثر بوده است (جلیلی مرندی و همکاران، 2011).
محمدی و همکاران (1390) اثر عصاره رزماری (0، 25/6، 5/12، 25، 50 درصد) را روی ماندگاری گل شاخه بریده گلایول (Gladiolus grandiflara) بررسی و به این نتیجه رسیدند که تیمار 25/6 درصد بیشترین میزان آنتوسیانین گلبرگ را داشته و عصاره این گیاه جهت افزایش عمر گلجایی و نگهداری گلایول مناسب است.
عباس زاده و الهیان (1390) اثر اسانس های گیاهی مرزه، اکالیپتوس و کارواکرول ( 0، 40، 80 ، 120 میلی گرم بر لیتر) را بر پارامترهای گل بریده داودی (Chrysanthemum morifolium L.) بررسی وبه این نتیجه رسیدند که اسانس کارواکرول با غلظت 80 و 120 میلی گرم بر لیتر بیشترین عمر گلجایی را نسبت به سایر تیمارها نشان داد و بهترین جذب آب هم به تیمار اسانس مرزه با غلظت 80 میلی گرم در لیتر بود.
4-2- جذب آب
با توجه به جدول تجزیه واریانس داده ها، اثر تیمارهای مختلف روی جذب آب در سطح 1 درصد آماری معنی دار بوده است (جدول 4-1). مقایسه میانگین تیمارها نشان میدهد که تیمار شاهد با (19/3 میلی لیتر بر گرم وزن تر) کمترین جذب آب را داشته است و تیمار 2 سی سی ژرانیوم با 40/5 میلی لیتر بر گرم وزن تر بیشترین جذب آب را داشته است (جدول 4-2 و شکل 4-2). همچنین در بین تیمارهای دیگر، تیمار 2 سی سی اکالیپتوس با 39/5 میلی لیتر بر گرم و تیمار 2 سی سی مورد با 52/4 میلی لیتر بر گرم وزن تر بیشترین جذب آب را نسبت به سایر غلظت ها داشتند (جدول 4-2 و شکل 4-2).
شکل 4-2- اثر اسانس های مختلف بر جذب آب

شاهد= C
اکالیپتوس 2 سی سی = O1 مورد 2 سی سی =M1 ژرانیوم 2 سی سی=G1
اکالیپتوس 6 سی سی = O2 مورد 6 سی سی = M2 ژرانیوم 6 سی سی =G2
اکالیپتوس 10 سی سی = O3 مورد 10 سی سی=M3 ژرانیوم 10 سی سی=G3
عمر گلجایی گل های شاخه بریده داودی تحت تاثیر میکروارگانیسم های انتهای ساقه کاهش می یابد و یافتن راه حل در این زمینه ضروری به نظر می رسد ( نبی گل و همکاران، 1385). برتری ترکیبات فوق را میتوان به علت بهبود روابط آبی در این گل بریده دانست که علاوه بر حرکت آب در آوندها، باعث جلوگیری از انسداد آوندی گردیده است که نهایتاً جذب آب افزایش می یابد (منشی زاده و همکاران، 1390، فیگوئرا و همکاران، 2005). دلیل دیگر برتری ترکیبات فوق را می توان کنترل فعالیت میکروارگانیسم ها (اعم از باکتری ها و قارچ ها) دانست که باعث جلوگیری از انسداد آوندی می گردند و با کنترل فعالیت آن ها افزایش در جذب آب مشاهده می گردد. نبی گل و همکاران (1385) دریافتن که ترکیبات ضد عفونی کننده و ترکیبات ضد اتیلنی و آنتی بیوتیک ها به شکل معنی داری باعث افزایش جذب آب در گل بریده داودی می گردد.
4-3- درصد ماده خشک
جدول تجزیه واریانس داده ها نشان می دهد که تیمارهای مختلف بر روی درصد ماده خشک در سطح 1 درصد آماری معنی دار شده است (جدول 4-1). جدول مقایسه میانگین داده ها نشان می دهد که بیشترین ماده خشک مربوط به تیمار 6 سی سی مورد با 42/27 درصد است (جدول 4-2 و شکل 4-3). همچنین در بین تیمار های دیگر، 10 سی سی ژرانیوم با 68/25 درصد و تیمار 2 سی سی اکالیپتوس با 60/25 درصد بیشترین ماده خشک را داشتند (جدول 4-2 و شکل 4-3).
علت برتری ترکیبات ضد میکروبی در این مطالعه را می توان به بهبود جذب آب همراه با ساکارز و جلوگیری از فعالیت پاتوژن ها ذکر کرد که باعث جلوگیری از انسداد آوند گشته و در نتیجه باعث بهبود بیومس خشک در گیاه می گردند. لازم به ذکر است که یکی از شاخص های افزایش عمر پس از برداشت تجمع قند و مصرف کمتر آن است. دلیل افزایش مقدار درصد ماده خشک را می توان به تجمع ساکارز و کاهش تنفس در گیاه نسبت داد. استفاده از اسانس ها ها باعث بهبود روابط آبی و افزایش وزن تر و خشک می گردد. نبی گل و همکاران (1385) نشان دادند که ترکیبات ضد میکروبی با کنترل میکروارگانیسم ها و بهبود جذب آب باعث افزایش بیومس داودی می گردند.
شکل 4-3- اثر اسانس های مختلف بر روی ماده خشک

دسته بندی : پایان نامه

پاسخ دهید